Categorieën
Auteurs
Eef StiekemaDe staat van het klimaat
Voor wie een goed boek wil lezen: het boek 'De staat van het klimaat' van Marcel Crok is wat mij betreft een echte aanrader! De ondertitel van het boek geeft al aan hoe de schrijver het boek wil positioneren: 'Een koele blik op een verhit debat'. Op deze blog heb ik al eerder verzucht dat ik graag balans in de klimaatdiscussie zou willen. Met dit boek wordt wat mij betreft daar een aanzet toe gegeven.
In het boek wordt wat mij betreft overtuigend beschreven hoe klimaatalarmisten succesvol proberen iedereen de mond te snoeren die kritische vragen stelt over de zogenaamde consensus. Volgens deze klimaatalarmisten is de wetenschap er uit: de aarde warmt op en dat is de schuld van de mens...Marcel Crok toont aan dat het IPCC weinig zelkritisch is en alleen wetenschappers aan het woord laat die verklaard alarmist is. Een organisatie die niet kritisch is op haar eigen functioneren zal fouten gaan maken en deze niet willen zien. Dit is precies wat er gaande is, en dan gaat het niet alleen om fouten waarbij de Himalaya gletsjers in 2035 verdwenen konden zijn in plaats van 2350.
Zonder hier volledig te kunnen zijn (daarvoor moet je toch echt het boek zelf lezen) een korte samenvatting over wat er mis is met de conclusies van het IPCC:
- Hoeveel warmt de aarde nu echt op? In de indrukwekkende hoogwerker laat Al Gore in zijn film zien dat de temperatuur ongelofelijk stijgt. De zogenaamde hockeystick is inmiddels door wiskundigen McIntyre en McKitrick weerlegd. Wat blijkt: om de hockeystick zo te krijgen is een temperatuurreeks in 1400 weggelaten. Met deze reeks laat de grafiek een ander, vlakker beeld zien. OVerigens is ook de methode waarmee de temperatuur is ingeschat discutabel: dit is gedaan door naar de jaarringen van een bepaalde boom te kijken (de stekelden). Helaas wil de bedenker van de hockeystick (Mann) niet in discussie met McIntyre en McKitrick... Nu heb ik zelf aan den lijve ondervonden dat je voor een wetenschappelijk onderzoek je data moet vrij kunnen geven zodat het onderzoek reproduceerbaar is. Blijkbaar gelden dit soort wetenschappelijke basisregels niet wanneer het om het klimaat gaat: het doel heiligt alle middelen. Overigens is er in de climategate e-mails ook bewijs dat het allemaal geen zuivere koffie is: er wordt gesproken over 'hide the decline' (verberg de daling). Door de data op een gunstig moment af te kappen wordt niet inzichtelijk gemaakt dat de temperatuur al zo'n tien jaar daalt.
- Komt de opwarming door CO2? Dit gas is een broeikasgas, we hebben het nodig: zonder zou de aarde 33 graden kouder zijn. Behalve CO2 zijn er ok nog andere broeikasgassen: lachgas, methaan en halonen hebben ook een grote invloed. Wellicht over een paar jaar de 'flavour of the month'?Als de berekeningen serieus genomen zouden moeten worden, zou de aarde inmiddels 2 graden warmer geworden moeten zijn. Er is echter een stijging met 0,8 graden gemeten. Overigens kan er ook over de temperatuurmeting nog gezegd worden dat deze niet gecorrigeerd wordt voor verstedelijking (steden houden warmte vast), ook zijn er temperatuurstations gesaneerd - toevallig allemaal in koude streken. De toename van het broeikasgas en de temperatuur lopen niet synchroon: de temperatuur steeg niet na de jaren 40 toen het aantal broeikasgassen flink toenamen. De conclusie lijkt dat het klimaat minder gevoelig is voor stijging van CO2 dan wordt aangenomen.
Crok gaat vervolgens in op de vragen 'Kan de stijging veroorzaakt zijn door iets anders?' en 'Is die opwarming echt zo desastreus?' Mijn conclusie is dat er geen overtuigende bewijzen voor zijn. Wat ik echt erg vind, is dat er kritiekloos achter het IPCC aan gelopen wordt. Het IPCC is wat mij betreft niet meer te vertrouwen, pas wanneer deze organisatie zelfkritisch wordt en ook wetenschappers mee laat schrijven die balans in de discussie brengen, is er hoop op een eerlijke discussie.
Wat is er nu erg aan om aan CO2 reductie te doen zullen veel mensen zeggen: baat het niet, dan schaadt het niet. Niet waar! Iedere euro die hieraan wordt uitgegeven wordt niet uitgegeven aan belangrijkere zaken. Dit geldt over de hele breedte: voor overheden, bedrijfsleven en burgers. Daarom is het belangrijk dat er niet klakkeloos achter een stel niet zelf-kritische klimaatalarmisten aan gelopen wordt!
|
|
Waar gaat het boek volgens de achterflap over: Sinds de film van Al Gore en het IPCC klimaatrapport uit 2007 zit de schrik er wereldwijd in. De mens veroorzaakt dramatische opwarming van de aarde en de funeste gevolgen daarvan moeten wij dringend tegengaan. Wie twijfelt aan deze onwelgevallige waarheid wordt buiten spel gezet als opwarmingsontkenner. Gelekte e-mails wierpen nadien echter een bedenkelijk licht op de weten schappelijke integriteit van klimaatonderzoekers en in het laatste IPCC-rapport werden opmerkelijke fouten ontdekt. De klimaatconsensus kalft inmiddels sneller af dan de Groenlandse gletsjers. Wat hiervan te denken? Staan de fundamenten van het klimaatbolwerk nog overeind? Kunnen wij het IPCC wel vertrouwen? Hoe urgent is de opwarming en waarom komen maatregelen maar niet van de grond? Kritisch en deskundig analyseert Marcel Crok het belangrijkste wetenschappelijke en politieke debat van onze tijd. Marcel Crok ontwikkelde zich na zijn studie scheikunde tot wetenschapsjournalist. Een kritisch artikel over een omstreden klimaatgrafiekleverde hem in 2005 de Glazen Griffioen op, een aanmoedingsprijs voor wetenschapsjournalisten. Sindsdien volgt Crok het klimaatdebat op de voet. |
